Wat een geweldige, gezellige, bijzondere en vooral een geslaagde avond was het vrijdagavond. We hebben de activiteitencommissie al een (klein) applausje gegeven maar bij deze ook nog een groot applaus en een dikke pluim, een avond die zeker voor herhaling vatbaar is.

Voor wie niet geweest is en dat kunnen er niet veel zijn, het werd gehouden bij de familie Jansen aan de Ridderinkweg. Dit adres was bijna niet te missen want met vuurkorven en door honderden waxinelichtjes werden de bezoekers al van verre welkom geheten. Achter hun sfeervolle nieuwe ontvangstruimte was een verwarmde tent geplaatst  waar de hete koffie en de warme glühwein met cake klaar stonden.

Onder de kapschuur was voor de kinderen een groot springkussen neergezet, (Martin verhuurde zoiets nooit in de winter) maar het is enthousiast gebruikt tot half twaalf!

Het meest bijzondere en geslaagde vond ik de mogelijkheid om met een arrenslee in het nachtelijk sneeuwrijke Arriën een koud tochtje te maken. Gerrit en Gerben waren de gedreven koetsiers. (Noem je dat zo bij een arrenslee?) Toen ik daar in zat kreeg ik meteen een visioen van het liedje van Drs. P.  Daarin beschrijft hij hoe een familie door het koude Rusland gaat met een trojka, een soort arrenslee, en wordt aangevallen door een troep uitgehongerde wolven. De wolven waren er niet in Arriën maar het was er minstens net zo koud terwijl het paard liep te transpireren. Dat kon ook niet anders want iedereen wilde minsten een ritje meemaken dus bleef het druk werken voor het paard.

Sommige mensen vonden dit gewoon, ze zeiden: “och ik heb ook al eens in een arrenslee gezeten in Oostenrijk / Zwitserland”. Bedenk dan wel hoeveel mensen kunnen nu zeggen: ”ik heb in een arrenslee gezeten en echt gesleed door het besneeuwde Arriën”? Later, veel later kun je dan zeggen tegen klein- en achterkleinkinderen:”Toen het ‘s winters nog echt koud was heeft oma / opa nog in een echte arrenslee gezeten en hiermee over echte sneeuw gesleed! Ze zullen je dan aankijken met van die heel grote glimmende kinderoogjes en alleen maar zeggen “och”, en verzuchten, ”kwam die tijd maar eens terug”.  

Later, lekker warm binnen, hebben we onder de bezielende leiding van de Arriër voorzanger Martend, het Arriër lied en het Arriër feestlied gezongen. Er zijn schijnbaar twee Arriër volksliederen, de één meer officieel dan de andere, maar ze werden alle twee uit volle borst meegezongen. De kelen waren ondertussen al een beetje gesmeerd.  Toen er ook nog echte winterse snert met veel worst geserveerd werd, bereid door de chef-kok Egbert, kon de avond niet meer stuk.

De gemeente Ommen heeft ons als Plaatselijk Belang Arriën subsidie verstrekt om de onderlinge cohesie /samenhang te bevorderen dat is op deze avond zeker gelukt.

Allen die meegewerkt hebben aan deze nieuwjaarsvisite, speciaal familie Jansen en natuurlijk ook al  bezoekers: bedankt voor deze grandioze avond!

Luuk Vogelzang